به گزارش نسیم ساحل، مونولوگ «آخرین نشانه» به نویسندگی و کارگردانی حسین کریمی کاری از گروه هنری ابوذربندرعباس روز یکم تیرماه ۱۴۰۵ در حسینیه زینبیه مشهدی (سکینه) به روی صحنه رفت.
در این اثر نمایشی، آیسان شاهمیرزایی به ایفای نقش پرداخت و زهرا جانسار طراحی صحنه و نگین کریمیپور ساخت موسیقی آن را بر عهده داشتند.
«آخرین نشانه» روایتی تأثیرگذار از مظلومیت ماکان، یکی از شهدای مدرسه شجره طیبه میناب است؛ کودکی که پس از حادثه، تنها یک لنگه کفش از او به یادگار ماند. این نمایش با تکیه بر همین نشانه ساده اما عمیق، درد فقدان و اندوه سنگین خانوادهای داغدار را به تصویر میکشد؛ خانوادهای که از عزیز خود تنها یادگاری کوچکی در دست دارند.
این مونولوگ با بهرهگیری از زبان نمادین، فضایی سوگوارانه و روایتی احساسی، مفاهیمی چون مظلومیت، انتظار، بینشانی و ماندگاری راه ایثار و شهادت را به مخاطب منتقل میکند.
«آخرین نشانه» همچنین با پیوند دادن روایت زندگی یک کودک شهید به مفاهیم عاشورایی، تلاش دارد بخشی از رنج خانوادههای داغدار و جایگاه والای ایثار و شهادت را در قالب هنر نمایش بازآفرینی کرده و یاد و نام شهدا را زنده نگه دارد
دیدگاهها