به گزارش پایگاه خبری نسیم ساحل، معماری سنتی هرمزگان جلوه‌ای از تلفیق طبیعت، دانش بومی و خرد مردمان خلیج‌فارس است؛ معماری‌ای که در آن مصالح طبیعی و در دسترس منطقه، نقش اصلی را در ساخت خانه‌ها و سازگاری آن‌ها با شرایط اقلیمی جنوب ایران ایفا می‌کنند.
در این شیوه سنتی، سقف خانه‌ها با استفاده از مصالح طبیعی و بومی ساخته می‌شود. در ردیف نخست، چوب‌های محکم درخت گز و چندل برای استحکام سازه به کار می‌رود. سپس بر روی آن، شاخه‌های گرد درخت نخل به‌صورت منظم بافته می‌شود تا سطحی یکدست و مقاوم ایجاد کند.
لایه بعدی «تَک» است؛ حصیری ساخته‌شده از برگ‌های درخت خرما که به‌عنوان پوشش میانی عمل می‌کند. در مرحله پایانی، تمام لایه‌ها با گل اندود می‌شوند تا سقف نهایی شکل گیرد.
این شیوه ساخت، افزون بر استحکام و هماهنگی با اقلیم منطقه، باعث خنک ماندن خانه‌ها در تابستان و حفظ گرما در زمستان می‌شود؛ ویژگی‌ای که آن را به نمونه‌ای هوشمندانه از سازگاری معماری بومی با طبیعت جنوب ایران تبدیل کرده است.
معماری سنتی هرمزگان را می‌توان بخشی از میراث ارزشمند فرهنگی و دانش زیست‌محیطی مردمان این منطقه دانست؛ میراثی که در آن شناخت طبیعت و استفاده هوشمندانه از ظرفیت‌های بومی، اساس شکل‌گیری فضاهای زندگی بوده است.